34 yaş başlangıcı “bu senin hayatın mı gerçekten?” tadında, finali ise “eh, fena değildi be” kıvamında geçti. Kayyumdan Oasis’e kadar hayatı uçlarda yaşatan bir yaştı. Dramı bol, finali toparlamalı bir sezondu. Şimdi 35 olduk. Alkış yok, konfeti yok. Yaş geldi, oturdu.

Ben 7 yaşındayken annem şu an olduğum yaştaydı. İnsan böyle cümleleri kurunca bir iç muhasebe sesi devreye giriyor: “Demek annen bu yaştayken sen vardın. Sen bu yaştayken… sen varsın, annen yok.” Hayat bazen çok ironik bir matematik problemi. Pi’yi 3 alıyoruz, fazla detaya gerek yok.

1998 yazını çok net hatırlıyorum. Dünya Kupası vardı. Ailece gidilen son deniz tatili. Brezilya finalde Fransa’ya kaybetti. Zidane iki kafa attı, ben bir kalp kırıklığı yaşadım. Muhtemelen bir futbol maçı yüzünden ağladığım ilk ve son ciddi travma. O günden beri Fransa’yla aramda diplomatik bir soğukluk var.

McDonald’s’ın Happy Meal’la verdiği o plastik Dünya Kupası oyuncağını bile hatırlıyorum. İnsan hafızası tuhaf; büyük lafları unutuyor, dandik oyuncağı saklıyor. Bir de ilkokuldaki platonik aşkım İpek vardı. Dünya Kupası, deniz, plastik kupa ve İpek. Annem benim yaşımdayken, benim hafızamda kalan hayat özeti buydu.

Şimdi 35 oldum. 30 + 5. Toplayınca ediyor. Kaçamıyorsun. “Kazık kadar herif” denilen yaşın bir tık ötesindeyim. Gençlik treninden inmeyelim diye tutunurken, makinist “abi son durak” dedi.

Hiç bu yaşlara geleceğimi düşünmezdim. İnsan gençken 35’i böyle takım elbiseli, ciddi, dosya taşıyan biri sanıyor. Meğer içeride hâlâ 17 yaşında biri varmış. Sadece dizleri biraz daha bilinçli.

Hayat mı? Hâlâ uyutmuyor bazen. Hâlâ sınav yapıyor, hem de müfredat dışı. Her seferinde “bu kadar da olmaz” diyoruz. Oluyor. Üstelik fazlasıyla oluyor. Demek ki “o kadar” diye bir üst limit yokmuş.

Yaş alıyoruz. Büyüyoruz demeye dilim varmıyor; büyümek fazla iddialı bir fiil. Daha çok adapte oluyoruz. Hayat akıyor, biz de yüzme öğreniyoruz. Bazen kulaç, bazen çırpınış.

Hatırlayan, yazan, arayan herkese gönülden teşekkür ederim. Bir yılı daha devirdik. Devirmesek de devrilecektik zaten.

Moya